Wat een punchout-catalogus daadwerkelijk doet
Een punchout-sessie verloopt in vier stappen. Elke stap overschrijdt de grens tussen de systemen van twee bedrijven.
- De koper puncht uit: hun inkoopsysteem verstuurt een verzoek waarin de koper en hun organisatie worden geïdentificeerd, zodat de site van de leverancier opent terwijl al bekend is wie er winkelt
- Prijzen worden per account bepaald: de webshop toont de contractprijzen en de huidige beschikbaarheid voor die specifieke koper, niet een openbare catalogus
- Het winkelmandje keert terug als aanvraag: de koper zet het winkelmandje terug in zijn eigen inkoopsysteem in plaats van af te rekenen op de site van de leverancier
- Goedkeuring en bestelling vinden plaats aan de kant van de koper: de aanvraag volgt de interne goedkeuringsketen van de koper en komt vervolgens binnen als inkooporder
De bestelling wordt nooit geplaatst in de webshop van de leverancier. Dat is het deel dat leveranciers tegennatuurlijk vinden, en het is precies de reden waarom het inkoopteam van de koper erop staat.
Waarom eisen zakelijke kopers punchout?
Inkoopsoftware is er om beleid af te dwingen. Uitgaven worden gecategoriseerd op basis van budgetten, goedkeuringen verlopen via waardebepalingen en elke toezegging komt op één controleerbare plek terecht. Een koper die dat systeem verlaat om op de site van een leverancier te bestellen, stapt daar volledig buiten.
Grote organisaties reageren door te verplichten dat inkopen binnen het inkoopsysteem plaatsvinden. Overal elders kopen wordt gezien als 'maverick spend', en inkoopteams worden afgerekend op het verminderen daarvan. Op dat punt concurreert de webshop van de leverancier niet met andere webshops. Hij concurreert met het eigen beleid van de koper, en dat verliest hij.
Punchout lost het conflict op in plaats van het te bevechten. De leverancier behoudt de catalogus, de prijslogica en de productervaring. De koper behoudt de goedkeuringsketen en het audittrail. Geen van beide partijen geeft op wat ze niet kunnen opgeven.
Wat verliezen leveranciers zonder punchout-catalogus?
Een leverancier zonder punchout krijgt niet alleen een trager kanaal. Ze worden uitgesloten van accounts die anders wel zouden kopen. Het verlies is zichtbaar in een herkenbaar patroon:
- Verwijderd van de lijst met goedgekeurde leveranciers: inkoopteams selecteren alleen leveranciers die hun systeem kan bereiken; een leverancier die niet via punchout toegankelijk is, wordt al gefilterd voordat er überhaupt een commercieel gesprek plaatsvindt
- Bestellingen die als extra werk binnenkomen: zonder punchout sturen grote accounts inkooporders per e-mail of EDI, waarna iemand deze handmatig in het ERP moet invoeren
- Prijsgeschillen bij facturatie: wanneer de koper bestelt op basis van een spreadsheet of pdf-catalogus, lopen de verwachte prijs en de gefactureerde prijs uiteen, en moet de financiële afdeling het verschil opvangen
- Geen inzicht in het account: bestellingen komen binnen zonder de browsegegevens, offertehistorie of productinteresse die een gekoppelde webshop wel zou vastleggen
Wat punchout van uw systemen vereist
Punchout ziet eruit als een e-commercefunctie, maar gedraagt zich als een integratievereiste. Er moet aan vier voorwaarden worden voldaan op het moment dat de koper aan het browsen is.
- Accountspecifieke prijzen op aanvraag: de contractprijs voor die specifieke koper, live opgehaald uit het ERP in plaats van uit een gesynchroniseerde tabel die veroudert
- Actuele voorraadbeschikbaarheid: voorraad die rekening houdt met reserveringen en inkomende goederen, aangezien een punchout-winkelmandje dat bij de uitvoering faalt, de relatie met de klant meer schaadt dan een trage website
- Correcte identiteitsverwerking: het punchout-verzoek bevat inloggegevens die elke keer correct moeten worden gekoppeld aan het juiste account en contract in uw systemen
- De juiste documentformaten: de meeste inkoopplatformen spreken cXML, sommige spreken OCI, en de aanvraag en bestelling moeten voor beide partijen leesbaar zijn
Alleen de vierde gaat echt over punchout als standaard, en die staat naast de EDI-integratie die de meeste leveranciers al gebruiken voor hun grootste accounts. De eerste drie zijn gewone integratieproblemen die door punchout zichtbaar worden. Een inkoper in zijn eigen inkoopsysteem heeft geen geduld voor een pagina die er zes seconden over doet om de prijs te berekenen.
Hoe een integratieplatform een punchout-catalogus ondersteunt
Leveranciers kunnen op drie manieren punchout inzetten. Een inkoopnetwerk of leveranciersportaal host de catalogus voor je; dit werkt, brengt kosten per transactie in rekening en houdt de relatie met de inkoper op afstand. Sommige e-commerceplatforms bieden punchout-modules aan die het protocol afhandelen, maar die moeten nog steeds worden gekoppeld aan het ERP-systeem waarin de contractprijzen staan. Het rechtstreeks bouwen voor elk inkoopsysteem van een klant is mogelijk, maar dit werk vermenigvuldigt zich bij elke nieuwe grote klant.
Een Integration Platform-as-a-Service (iPaaS) verbindt de webshop met de systemen die de antwoorden bevatten. Op het Alumio iPaaS neemt dat werk vier vormen aan:
- Beprijzing terwijl de inkoper wacht: een real-time proxy controleert contractprijzen en voorraad in het ERP terwijl de inkoper aan het browsen is, zodat het getal op het scherm overeenkomt met het getal in het ERP
- Formaten in beide richtingen vertaald: een data-transformer zet cXML- of OCI-documenten om naar wat het ERP verwacht en weer terug, zodat inkoopstandaarden niet bepalend zijn voor je back-office-inrichting
- Vastgehouden wanneer een systeem traag is: ingebouwde opslag houdt referentiedata gereed en zet inkomende bestellingen in de wachtrij, zodat een zwaar belast ERP-systeem een actieve sessie van een inkoper niet verstoort
- Traceerbaar per sessie: gedetailleerde logs leggen vast welke inkoper welke prijs op welk moment zag, wat factuurgeschillen oplost zonder dat er onderzoek nodig is
Deze stromen worden geconfigureerd in plaats van per inkoper handmatig gebouwd, waarbij de Code Transformer beschikbaar is voor situaties waarin configuratie niet volstaat en het schrijven van code de voorkeur heeft. Leeuwerik Plaat, een Nederlandse B2B-leverancier van plaatmaterialen, verkoopt tegen klantspecifieke contractprijzen. Alumio verplaatst hun producten, voorraad en prijzen per klant in real-time tussen het Kerridge ERP en Adobe Commerce. Inkopers bestellen dag en nacht tegen de prijs die in hun contract is vastgelegd.
Wat een punchout-catalogus waard is voor een leverancier
Punchout wordt zelden gefinancierd op basis van eigen merites. Het wordt gefinancierd wanneer een grote klant erom vraagt, en het antwoord bepaalt of die klant behouden blijft.
Leveranciers die het als infrastructuur behandelen in plaats van als een eenmalige build, zijn uiteindelijk beter af. Via een integratieplatform wordt elke nieuwe zakelijke koper gekoppeld aan een bestaand patroon. Inkoopteams hoeven er niet langer omheen te werken en de prijzen die de koper ziet, zijn de prijzen die de financiële afdeling verwacht te factureren.
Wat het bedrijf ervoor terugkrijgt, is toegang tot accounts die voorheen onbereikbaar waren, bestellingen die gestructureerd binnenkomen in plaats van als e-mailbijlagen, en een kanaal dat meeschaalt met het verkoopteam in plaats van met de integratieachterstand.